thumb|150px|Portret własny poety. Kostas Kariotakis gr. Κώστας Καρυωτάκης (ur. 30 października 1896 w Tripoli, zm. 21 lipca 1928 w Prewezie) – poeta grecki.
Życiorys Młodość spędził w Atenach, gdzie podjął studia prawnicze (1913–1917). Pracował m.in. w prefekturach Syros i Arty. Aby uniknąć częstych przeniesień podjął służbę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w Atenach.
Pierwszy tomik poezji, Ból Człowieka i Rzeczy (O Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων) z roku 1919 nie zyskał zbyt przychylnych recenzji. Jako aktywny uczestnik literackiego życia Aten Kariotakis wydawał również satyryczne pismo Łydka (Η γάμπα), którego rozpowszechniania zabroniono po ukazaniu się zaledwie sześciu numerów. W 1921 r. wydał kolejny tomik poezji, Dzbaneczniki (Νηπενθή). Był to czas, kiedy związał się z poetką, Marią Polidouri. W grudniu 1927 r. ukazał się jego ostatni zbiór poezji, zatytułowany Elegie i Satyry (Ελεγεία και Σάτιρες), entuzjastycznie przyjęty przez młode pokolenie krytyków i twórców.
Rozgoryczony niepowodzeniami w życiu zawodowym i osobistym (kolejne przeniesienie do prowincjonalnego miasta) Kariotakis popełnił samobójstwo w miejscowości Preweza.
Oprócz dzieł poetyckich pozostawił po sobie przekłady (m.in. z P. Verlaine'a, H. Heinego, J. Moreasa, Ch.