W latach I wojny światowej konsekwentnie odmawiał odbycia służby wojskowej, powołując się na swoje przekonania moralne, co przypłacił więzieniem. Zaraz po wojnie, w 1918 założył pismo anarchistyczne "Erkenntnis und Befreiung", które z czasem stało się organem prasowym założonej przez Großmana w 1920 Federacji Wolnościowych Socjalistów.
W latach międzywojennych odbył szereg podróży z wykładami propagandowymi po Niemczech, Francji, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii. W 1938 po przyłączeniu Austrii do III Rzeszy wyemigrował do Francji, skąd po wkroczeniu Nazistów w 1940 uciekł do Maroka. 20 maja 1942 wypłynął z Casablanki do Veracruz w Meksyku, tydzień później 27 maja zmarł na statku na atak serca.
Był autorem kilkuset broszur i artykułów prasowych, wnoszących duży wkład do teorii i popularyzujących myśl anarchistyczną.
Miał dwie córki, Lilly i Erwinę.
Poglądy społeczno-polityczne i wpływ Jako myśliciel, publicysta i mówca bronił idei anarchizmu i antymilitaryzmu, w swojej działalności społecznej podejmował kwestię kontroli narodzin. Czerpał z Godwina, Kropotkina, Ferrera, Tołstoja czy Stirnera, samemu będąc orędownikiem anarchizmu komunistycznego i taktyki rewolucyjnego syndykalizmu. Korespondował m.in.