Najbardziej spektakularną akcją provosów było obrzucenie petardami orszaku ślubnego księżnej Beatrix i niemieckiego arystokraty Clausa von Amsberga, w młodości członka Hitlerjugend. Po tym wydarzeniu reakcje policji stały się coraz bardziej nerwowe, ale jej brutalność przysparzała jedynie ruchowi popularności.
W ramach ogłaszanych przez siebie tzw. Białych Planów provosi domagali się zamknięcia centrum Amsterdamu dla samochodów i wprowadzenia wysokich kar dla fabryk zatruwających powietrze, proponowali powołanie centrów zdrowia dla kobiet służących im poradami na temat antykoncepcji, chcieli ingerencji państwa w spekulacyjny rynek nieruchomości i zalegalizowania squattingu, czyli samowolnego zajmowania pustostanów. Wiele z tych postulatów zostało z czasem wprowadzonych w życie.
Od 1966 r. provosi zaczęli swoją działalność prowadzić również na niwie zinstytucjonalizowanej polityki. Zdobyli mandat w radzie miasta, co pozwoliło im na nagłaśnianie kolejnych Białych Planów. Ich akcje przyczyniły się do odwołania burmistrza Amsterdamu i miejskiego szefa policji.