Henryk XIII(I) (ur. 19 listopada 1235, zm. 3 lutego 1290 w Burghausen) – książę Bawarii i palatyn reński w latach 1253–1255, książę Dolnej Bawarii (jako Henryk I) po podziale Bawarii w latach 1255–1290, z dynastii Wittelsbachów.

Syn księcia Bawarii Ottona II i hrabianki Palatynatu Agnieszki.

Jego dziadkami ze strony matki był palatyn reński Henryk V (Welf) i Agnieszka ze Staufów.

Po śmierci ojca w 1253 odziedziczył razem z bratem Ludwikiem II księstwo Bawarii. By nie dochodziło do konfliktów Bawaria została podzielona między dwóch synów Ottona. Henryk XIII otrzymał Dolną Bawarię, natomiast jego brat Górną Bawarię. Rozbicie na Dolną i Górną Bawarię trwało do 1340 roku.

Podział Bawarii był sprzeczny z prawem, co spowodowało sprzeciw biskupów w Bawarii i sprzymierzenie się ich z czeskim królem Przemysłem Ottokarem II, który najechał Bawarię w sierpniu 1257. Bracia zdołali jednak odeprzeć atak.

Henryk XIII Bawarski zmarł 3 lutego 1290 r., a jego następcą został najstarszy syn Otto III Bawarski, jednak faktycznie rządy objęli też Ludwik III oraz Stefan I.