W 1959 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i został lektorem języka ormiańskiego na tej uczelni. W 1964 roku został zmuszony do wyjazdu z Polski. Na emigracji pracował jako ksiądz obrządku łacińskiego w Rzymie, we Florencji i w Paryżu. Współpracował z zakonami dominikanów i benedyktynów. Ostatecznie osiadł w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Nie mając możliwości pracy duszpasterskiej wśród polskich Ormian, przeszedł na obrządek bizantyjsko-ukraiński i został inkardynowany do diecezji greckokatolickiej św. Mikołaja w Chicago. Wstąpił do Wspólnoty św. Andrzeja. Przez kilka lat przebywał w Izraelu, gdzie uczestniczył w misji unickiej. W czasie pobytu w Ziemi Świętej opiekował się kaplicą Chrystusa Młodzieńca w Nazarecie.
W latach 1982–1987 był proboszczem parafii greckokatolickiej w Knosc.
Praca naukowa Przez większą część życia prowadził badania naukowe, których tematem były dialekty języka ormiańskiego na Kresach Wschodnich. Był autorem wielu publikacji naukowych w języku polskim, angielskim, francuskim i włoskim z zakresu filologii ormiańskiej.
Publikacje Katalog rękopisów ormiańskich i gruzińskich (1950) Pod Araratem i Kazbekiem (1962) Les Arméniens de Kuty (1964) A classical Armenian grammar (1970)
Przypisy