We wrześniu 1930 został naczelnym inspektorem Harcerstwa w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie. 1 lutego 1933 otrzymał stopień harcmistrza. W 1936 został wiceprzewodniczącym ZHP. W latach 1936–1939 był redaktorem naczelnym „Harcerstwa” - organu Naczelnictwa ZHP.
thumb|240px|Tablica pamiątkowa przy ul. Szlak 21 w Krakowie W czasie II wojny światowej organizował działalność konspiracyjną w Warszawie, później w Krakowie i Zakopanem.
Po wojnie przez 8 miesięcy był więziony i przesłuchiwany przez UB w Krakowie. Po długim czasie został zatrudniony w Nauczycielskiej Spółdzielni „Urania”. W 1956 na nowo organizował harcerstwo w Krakowie. Współinicjator reaktywowania ZHP – 4 grudnia 1956 roku. W latach 1956–1957 był komendantem Krakowskiej Chorągwi Harcerstwa.
Zmarł 16 grudnia 1971 w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Salwatorskim (sektor SC10, rząd 1, nr grobu 8).
Przypisy
Bibliografia Janusz Wojtycza, Harcmistrz Marian Wierzbiański (1902–1971), Gazeta Wyborcza Kraków, 2007-01-02.
Kategoria:Harcerstwo w Krakowie Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Ludzie związani z Olejowem Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1971