thumb|Czołgi T-34-85 należące do 1 Armii Pancernej w czasie operacji dnieprowsko-karpackiej podczas II wojny światowej Armie pancerne ZSRR – najwyższa struktura organizacyjna wojsk pancernych Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej.
Radzieckie armie pancerne tworzono od wiosny 1942 roku, w okresie stabilizacji frontów wojny niemiecko-radzieckiej. Według Stawki armie pancerne, miały być silnymi związkami uderzeniowymi przeznaczonymi do przełamywania obrony niemieckiej, wykonywania dalekich działań rajdowych na tyłach Wehrmachtu oraz do skutecznego neutralizowania jednostek pancernych Panzerwaffe (dywizji i korpusów).
Skład Każda armia w 1942 roku składała się etatowo z dwóch korpusów pancernych, jednej samodzielnej brygady pancernej, dywizji piechoty, pułku artylerii lekkiej (24 × 76,2 mm działa), pułku artylerii rakietowej (18 × BM-13, 6 × BM-30) i dywizjonu artylerii przeciwlotniczej (8 × 37mm) – powinno być w takiej armii około 210 czołgów.
Armie pancerne, których formowanie rozpoczęto na początku 1943 roku miały już odmienny od swoich poprzedniczek skład bojowy. Nowa armia pancerna miała mieć na etacie dwa korpusy pancerne i jeden korpus zmechanizowany.