setek) lub poprzez głośne narzekanie na ich natarczywość Narracja nieliniowa i rwana – scenariusz zachowuje chaotyczność, wzmaganą przez wywiady, napisy informacyjne na ekranie, archiwalne zdjęcia czy amatorskie nagrania, co ma sugerować proces realnego montowania „reportażu” Wykorzystanie „autorytetów” – często bohaterami stają się fikcyjni eksperci, naukowcy lub świadkowie, którzy swoją powagą mają za zadanie uwiarygodnić nawet najbardziej absurdalne tezy. Zatarcie granicy między prawdą a fikcją – każdy mokument w pewien sposób igra z zaufaniem widza do tradycyjnej formy dokumentalnej, wykorzystując często język skojarzeń z rzeczywistymi faktami poprzez np. dodanie logo stacji informacyjnej lub umiejscowienie akcji w popularnej turystycznie lokalizacji, co ma na celu uwiarygodnienie zmyślonej historii.
Rodzaje mokumentów Gatunek ten może przybierać różne rodzaje, zależnie od konstrukcji scenariusza i intencji scenarzysty. Forma jednak nie wykracza poza ramy kinematograficzne, najczęściej przybierając formę filmu, serialu fabularnego bądź sitcomu.