zamiast tego bracia podjęli pracę w studiu fotograficznym ojca, w którym pracowali nad udoskonaleniem technik fotograficznych. W 1881 roku Louis opracował tam nową technikę suchych płyt fotograficznych. Płytki te, nazywane Etiquettes bleues („Niebieskimi etykietami”), zyskały znaczną popularność i sprzedawały się dobrze. Claude-Antoine Lumière zakupił nieczynną fabrykę kapeluszy, w której otworzył fabrykę wynalezionych przez syna płyt. Z czasem firmą zaczęli zarządzać Auguste i Louis. Osiągała ona znaczne zyski, zwiększając stopniowo w kolejnych latach zatrudnienie i obszar działalności (m.in. zajęła się też produkcją papieru fotograficznego) i sprzedając produkty również za granicą.
W 1883 roku troje spośród rodzeństwa Lumière zawarło małżeństwa z trójką potomków zaprzyjaźnionego z Claude-Antoine Lumière’em Alphonse’a Wincklera; Juliette wyszła za Jules’a Wincklera, Louis ożenił się z Rose Winckler, a Auguste z jej siostrą Marguerite. Po ślubie Louis i Auguste zajęli dwa przedzielone korytarzem mieszkania w domu mieszczącym się naprzeciwko zarządzanej przez nich fabryki.