To właśnie w tym czasie zainteresował się aktorstwem.

Kariera

W wieku 19 lat debiutował na ekranie jako Frank O’Brien w dramacie Josepha Loseya Poza prawem (The Lawless, 1950) z Macdonaldem Careyem i Gail Russell. Podpisał kontrakt z wytwórnią Warner Bros. i następnie był obsadzany w jej produkcjach. Wystąpił w filmie Saturday Island (1952) u boku Lindy Darnell. Zyskał sławę, wcielając się w rolę Harolda Bridgesa w Kocie ślady (Track of the Cat, 1954), u boku Roberta Mitchuma. Jednak to rola żołnierza Danny’ego Forrestera w nominowanym do Oscara dramacie wojennym Operacja Saipan (Battle Cry, 1955) otworzyła mu drzwi do kariery w Hollywood i uczyniła z niego kinowego amanta.

W drugiej połowie lat pięćdziesiątych stał się także sławnym piosenkarzem. Dwa jego single – „Ninety-Nine Ways” i „Young Love” – okupowały wysokie pozycje na listach przebojów. W 1956 znalazł się na szczycie listy Billboard Hot 100.

thumb|Tab Hunter (2008)

W 1958 wcielił się w jedną ze swoich najważniejszych ról – w muzycznym filmie Czego pragnie Lola (Damn Yankees) zagrał postać baseballisty Joego Hardy’ego. Film oparto na broadwayowskiej sztuce, a Hunter był jedynym jego aktorem, który wcześniej nie pojawił się w musicalu.