W czasie I wojny światowej cerkiew była nieczynna, w 1919 została prowizorycznie odnowiona. Kapitalny remont cerkwi udało się przeprowadzić dopiero dwadzieścia lat później. W czasie II wojny światowej cerkiew pozostała czynna. W 1947 władze stalinowskie nosiły się z zamiarem jej zamknięcia, jednak ostatecznie zgodziły się na jej rejestrację jako czynnej świątyni prawosławnej. Niemniej z powodu systematycznego spadku liczby wiernych od lat 80. nabożeństwa w cerkwi odbywały się tylko 2 razy w miesiącu, a następnie nieregularnie, głównie w ważniejsze święta. W 1990 cerkiew została okradziona. Nieustaleni sprawcy wynieśli z niej szczególnie czczoną ikonę Opieki Matki Bożej, kielich liturgiczny oraz krzyż umieszczony za ołtarzem.
Architektura Wejście do budynku prowadzi przez przedsionek, ponad którym wzniesiona jest zwieńczona kopułą z prawosławnym krzyżem dzwonnica. Okna w dzwonnicy, podobnie jak w całym obiekcie, są półkoliste, poniżej dachu obiekt otacza fryz z motywem oślego grzbietu. Ponad kwadratową nawą znajduje się ośmioboczna sygnaturka zwieńczona kopułą z krzyżem.