Zasadniczo do początków XIX wieku proboszczowie nie rezydowali w Kościanie. Posługę duszpasterską sprawowali mieszkający przy farze altarzyści i mansjonarze, których liczba ulegała zmianom. Pełnili również służbę w okolicznych parafiach. Opiekę duszpasterską nad wiernymi sprawowali również zakonnicy, których klasztory zostały ufundowane w mieście: dominikanie (XIV/XV w.) oraz bernardyni (1455). Fundowano również kościoły szpitalne na przedmieściach, przy których schronienie znajdowali podróżni, ubodzy i chorzy. W 1655 roku na skutek najazdu szwedzkiego świątynie, jak i inne zabudowania miasta uległy dewastacji i grabieży. Stopniowo po zakończeniu działań wojennych przywracano kult w kościołach, którym próbowano przywrócić dawną świetność.
Miejsca kultu mały|243x243px|Kaplica filialna pw. NMP Anielskiej - dawny kościół klasztorny bernardynów (widok na ołtarz główny i prezbiterium)
Obecne