Iwan Jefimowicz Pietrow (ros. Иван Ефимович Петров, ur. w Trubecku, zm. 7 kwietnia 1958 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, I z-ca Głównego Inspektora RKKA, I z-ca Naczelnego Dowódcy Wojsk Lądowych ZSRR, Bohater Związku Radzieckiego (1945), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2., 3. i 4. kadencji.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 30 września 1896 w mieście Trubeck (ob. obwód briański) w rodzinie szewca. W 1913 ukończył gimnazjum męskie i kontynuował naukę w seminarium nauczycielskim w Karaczewie. Korzystając ze stypendium ziemskiego dla niezamożnych studentów, ukończył seminarium jesienią 1916.
W styczniu 1917 wstąpił do w Moskwie, które zakończył 1 czerwca 1917. Po studiach służył w randze porucznika w 156. Pułku Piechoty w Astrachaniu. Po chorobie na czerwonkę, został zwolniony z wojska z powodów zdrowotnych.
Wojna domowa w Rosji W 1918 wstąpił do RPK(b) i Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej, walczył na Froncie Wschodnim w 25. Dywizji Piechoty.