Edward Kosibowicz (ur. 13 grudnia 1895 w Nowym Sączu, zm. 2 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, jezuita, aktywny kaznodzieja, współpracownik wielu pism katolickich, w latach 1936–1944 przełożony klasztoru jezuitów na warszawskim Mokotowie. Zamordowany przez Niemców w drugim dniu powstania warszawskiego.
Życiorys Kapłaństwo Nowicjat w zakonie jezuitów rozpoczął 1 września 1909 w Starej Wsi. Święcenia kapłańskie przyjął 24 sierpnia 1923 w Ore Place (Wielka Brytania) z rąk biskupa Piotra Olmigo. W Anglii odbywał studia teologiczne w latach 1920–1924, natomiast w Belgii studiował historię porównawczą w okresie od 1925 do 1928
Począwszy od 1924 był współpracownikiem jezuickiego „Przeglądu Powszechnego”. W latach 1929–1936 był redaktorem miesięcznika „Sodalis Marianus" oraz czasopisma „Wiara i Życie”. Jednocześnie prowadził wykłady na Wydziale Filozoficznym Jezuitów w Krakowie oraz kierował licznymi Sodalicjami Mariańskimi i ściśle współpracował z Akcją Katolicką. Uchodził za utalentowanego kaznodzieję. Zarówno przez kontakty bezpośrednie, jak przez swą publicystykę starał się w szczególności oddziaływać na młodzież inteligencką.