Pierwotnie samolot miał być napędzany dwoma, nowymi silnikami turboodrzutowymi General Electric J47-GE-7 o ciągu 22,2 kN, które były dopiero w stadium budowy, dlatego też w ich zastępstwie pojawiły się cztery Westinghouse XJ34-WE-7 umieszczone w dwóch gondolach silnikowych po dwa. Pierwszy prototyp wzbił się w powietrze 15 marca 1948 roku, próby wypadły pomyślnie i pomimo osiągnięcia mniejszej prędkości maksymalnej niż wstępnie zakładana, siły powietrzne (od września 1947 roku US Air Force) zamówiły 58 (niektóre źródła podają 57) seryjnych egzemplarzy myśliwców F-87A i 30 sztuk samolotu w wersji rozpoznawczej RF-87A. Niestety, samolot okazał się za duży, za ciężki i za wolny w stosunku do swojego konkurenta F-89 Scorpion, który był tańszy i prostszy w eksploatacji. W tej sytuacji w październiku 1948 roku cały kontrakt na budowę wersji seryjnej został anulowane a obydwa wybudowane prototypy złomowane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Curtiss-Wright XF-87 Blackhawk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.