Inaczej też ozdobiono koronę attyki, umieszczając maszkarony w przerwanych frontonikach wieńczących ryzality.
Wnętrze domku Domek wewnętrzny dzieli w poprzek drewniana krata na dwie części: wschodnią sanktuaryjną z kominkiem przy ścianie wschodniej (gdzie Maria zazwyczaj się modliła). W niszy nad kominkiem niegdyś znajdowała się figura Matki Boskiej Loretańskiej. Drugą część domku stanowi pomieszczenie dla wiernych gdzie przed kratą stoi murowana mensa ołtarzowa, a w tyle chór muzyczny. Na ścianach rozwieszone były obrazy, a na kracie znajdowały się liczne wota. Ważny element wystroju, ze względu na wartość artystyczną, historyczną, jak i bogatą treść stanowią polichromie ścienne wnętrza Domu Loretańskiego. Według badań i oceny statystycznej powstały one w XVII wieku, ale nie w jednym czasie i nie są dziełem jednego mistrza. Nie konserwowane niszczały, aż wreszcie zamalowane zostały ostatecznie zapomniane po zakryciu wstawionym drewnianym chórem i kratą za ołtarzową. Odsłonięte zostały na przełomie 1985 i 86 r. Polichromie wnętrza stanowią grupy przedstawiające Maryję w scenach z jej życia i w wezwaniach z litanii loretańskiej.