W końcowej fazie wojny, od maja 1944 do kwietnia 1945, na podstawie planów opracowanych przez przedsiębiorstwo Bode, Grün & Bilfinger jeńcy z utworzonego wówczas podobozu KL Buchenwald w (podlegał kierowanemu przez obersturmführera Wilhelma Lübecka sztabowi B-II w Biurze C WVHA obergruppenführera Hansa Kammlera) zbudowali niewolniczą pracą trzynastokilometrowy tajny kompleks podziemnych tuneli do produkcji części lotniczych i uzbrojenia, w tym pocisków V-2, a także planowanego montażu bombowca odrzutowego Junkers Ju 287. Firma nadzorowała wywóz przez jeńców (m.in. Polaków) w 12-godzinnych zmianach ponad 750 000 m3 piaskowca wydrążonego prymitywnymi narzędziami.
W 1954 r. trzecia z firm, Berlinische Boden-Gesellschaft, zmieniła nazwę na Bau- und Boden-Aktiengesellschaft (w skrócie Bauboag).
W 1969 r. Julius Berger Tiefbau AG połączyła się z Bauboag tworząc spółkę Julius Berger – Bauboag AG. Rok później, Grün & Bilfinger nabyło większościowe udziały w spółce, a w 1975 r. przedsiębiorstwa połączyły się tworząc Bilfinger + Berger Bauaktiengesellschaft.