Drugi kryzys w Cieśninie Tajwańskiej (1958) – stan zagrożenia konfliktem zbrojnym między Chińską Republiką Ludową a Republiką Chińską na Tajwanie i Stanami Zjednoczonymi w 1958 roku, spowodowany chińskim ostrzałem wysp Kinmen i Mazu.
Tło historyczne W 1955 roku doszło do pierwszego kryzysu w Cieśninie Tajwańskiej, gdy Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza dokonała udanej inwazji na znajdującą się pod kontrolą Kuomintangu wyspę Yijiangshan. Stany Zjednoczone, zapewniające w traktatach sojuszniczych suwerenność rządu Czang Kaj-szeka na Tajwanie, wykorzystały wówczas swoją flotę jedynie do ewakuowania całego archipelagu Dachen, wskutek czego przeszedł bez walki pod kontrolę ChRL. Wydarzenia te wzmocniły konfrontacyjne nastroje na kontynencie i spowodowały przeświadczenie o słabości USA.
Konflikt 23 sierpnia 1958 roku nadbrzeżne baterie ChAL-W niespodziewanie otworzyły intensywny ogień na wyspy Kinmen i Mazu. Do końca miesiąca w wyniku ostrzału zginęło prawie 1000 osób. W odpowiedzi rząd Stanów Zjednoczonych natychmiast skierował do Cieśniny Tajwańskiej ciężką flotę;