Concorde Agreement – umowa pomiędzy Fédération Internationale de l’Automobile (FIA) a zespołami Formuły 1 (obecnie reprezentowanymi przez FOTA) i Formula One Administration, która dyktuje zasady na podstawie których zespoły rywalizują w wyścigach, zasady podziału części wpływów z praw do transmisji oraz nagrody pieniężne. Efektem porozumienia jest zachęcanie do zwiększenia profesjonalizmu i sukcesu komercyjnego Formuły 1.
Najważniejszym elementem tej umowy jest nałożenie na zespoły obowiązku udziału w każdym wyścigu, co sprawia, że ten sport staje się bardziej wiarygodny dla nadawców, którzy mogą inwestować więcej, płacąc większe kwoty z tytułu praw do transmisji telewizyjnych. W zamian zespoły otrzymują gwarantowany udział w dochodach.
I Concorde Agreement (1981) W 1979 Commission Sportive Internationale, organizacja podległa FIA, która była odpowiedzialna za przepisy w Formule 1 została zlikwidowana i zastąpiona przez FISA. Pomiędzy FISA a Formula One Constructors Association (FOCA), która reprezentowała interesy zespołów, dochodziło do wielu konfliktów. Szefem FOCA w tym czasie był Bernie Ecclestone, a jego radcą prawnym Max Mosley, natomiast prezydentem FISA Jean-Marie Balestre.