Historia W drugiej połowie XIX w. w Kanadzie w szybkim tempie rosło zapotrzebowanie na drewno (głównie sosnowe), zarówno przeznaczone do użytku wewnętrznego jak i na eksport. Rabunkowa gospodarka drzewna, która prowadziła do znikania co roku tysięcy hektarów lasów, zaczęła budzić obawy rodzącego się właśnie ruchu obrońców przyrody, zwłaszcza w prowincji Ontario. Wkraczające na wylesione obszary rolnictwo i hodowla również szybko prowadziły do nieodwracalnych zmian w przyrodzie i krajobrazie.

Aby poradzić sobie z pogodzeniem sprzecznych interesów rząd Ontario powołał w 1892 r. komisję do zbadania tej sprawy i złożenia sprawozdania. W skład pięcioosobowej komisji wchodzili Alexander Kirkwood (przewodniczący i komisarz Crown Lands – Ziem Koronnych), James Dickson (Ontario Land Surveyor – Inspektor ds. Ontario), Archibald Blue (dyrektor kopalń), Robert Phipps (szef wydziału leśnictwa) i Aubrey White (asystent komisarza Crown Lands). Komisja w swym raporcie zaleciła objęcie ochroną obszarów leśnych, leżących w dorzeczach rzek: Muskoka, Madawaska (wraz z Opeongo), Amable du Fond, Petawawa i South River. Ustawa, którą przeforsował w parlamencie prowincji rząd premiera Olivera Mowata w 1893 r., powołała Algonquin National Park of Ontario. W kolejnych latach obszar Parku jeszcze kilkakrotnie znacznie powiększano.