Pozostałymi ofiarami byli obywatele polscy narodowości ukraińskiej, białoruskiej i romskiej.
Okupant niemiecki uruchomił na terenie dystryktu obozy zagłady w Bełżcu i Sobiborze w których wymordowano odpowiednio około 450 tys. i 170–180 tys. Żydów. Obok nich funkcjonował obóz koncentracyjny KL Lublin na Majdanku. Przeszło przezeń około 150 tys. więźniów różnej narodowości, z których około 80 tys. poniosło śmierć (w tym 59 tys. Żydów). W dystrykcie utworzone zostały również obozy jenieckie, głównie dla jeńców z Armii Czerwonej, w których zmarło lub zostało zamordowanych około 250 tys. obywateli Związku Radzieckiego.
Historia Dystrykt lubelski został utworzony 26 października 1939 roku: głównie z obszaru dotychczasowego woj. lubelskiego II Rzeczypospolitej bez powiatu siedleckiego, a więc: powiatu miejskiego Lublin oraz powiatów ziemskich: bialskiego, biłgorajskiego, chełmskiego, hrubieszowskiego, garwolińskiego (południowa połowa), janowskiego, krasnostawskiego, lubartowskiego, lubelskiego, łukowskiego (bez północno-zachodniego fragmentu), puławskiego, radzyńskiego, tomaszowskiego, włodawskiego i zamojskiego także z części obszaru dotychczasowego woj.