257 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w Berlinie - Karlshorst na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 4. fali mobilizacyjnej w III Okręgu Wojskowym. W 1944 r. została rozbita pod Kiszyniowem i rozwiązana 9 października. Odtworzona 27 października jako 257 Dywizja Grenadierów Ludowych.
Struktura organizacyjna Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku: 457., 466. i 477. pułk piechoty, 257. pułk artylerii, 257. batalion pionierów, 257. oddział rozpoznawczy, 257. oddział przeciwpancerny, 257. oddział łączności, 257. polowy batalion zapasowy; Struktura organizacyjna w lipcu 1943 roku: 457., 466. i 477. pułk grenadierów, 257. pułk artylerii, 257. batalion pionierów, 257. batalion fizylierów, 257. oddział przeciwpancerny, 257. oddział łączności, 257. polowy batalion zapasowy; Struktura organizacyjna w październiku 1944 roku: 457., 466. i 477. pułk grenadierów, 257. pułk artylerii, 257. batalion pionierów, 257. dywizyjna kompania fizylierów, 257. oddział przeciwpancerny, 257. oddział łączności, 257. polowy batalion zapasowy; Struktura organizacyjna w kwietniu 1945 roku: 457., 466. i 477. pułk grenadierów, 257. pułk artylerii, 257. batalion pionierów, 257. dywizyjny batalion fizylierów, 257. oddział przeciwpancerny, 257. oddział łączności, 257.