Cerkiew Świętych Piotra i Pawła – prawosławna cerkiew w Szawlach, wzniesiona w latach 1864–1867 i zburzona na polecenie władz samorządowych niepodległej Litwy w 1936.

Historia Cerkiew została zbudowana na potrzeby istniejącej od 1841 parafii prawosławnej w Szawlach. Carskie władze lokalne zdecydowały o jej umiejscowieniu przy głównym rynku miasta, w bezpośredniej okolicy katolickiej katedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła, co miało dowodzić triumfu prawosławia na terenach zamieszkanych głównie przez katolików. Kamień węgielny pod budowę cerkwi został poświęcony 26 sierpnia 1864. Generał-gubernator wileński Michaił Murawjow wsparł budowę sumą półtora tysiąca rubli; część tych pieniędzy pochodziła z kar i kontrybucji nałożonych na uczestników i zwolenników powstania styczniowego. Pozostałą część potrzebnych środków przekazali sami wierni. Autorem projektu budynku był Nikołaj Czagin, który zaplanował wzniesienie cerkwi w stylu neobizantyjskim.

7 maja 1867 gotową świątynię poświęcił biskup kowieński Aleksander. Już dwadzieścia lat później niezbędny był jej remont dokonany ze środków parafii. Na początku XX wieku istniały plany rozbudowy cerkwi, ostatecznie niezrealizowane. Nabożeństwa w cerkwi przestały być odprawiane w latach 1915–1920, kiedy wszyscy duchowni prawosławni z Szawli przebywali na bieżeństwie.