Nazwa Nazwa tego szczytu przeszła ewolucję, którą Władysław Cywiński opisuje jako „zdroworozsądkową” (im krótsza, tym lepsza): w 1912 r. Janusz Chmielowski – Północno-Zachodni Szczyt Żelaznych Wrót, w 1962 r. Witold Henryk Paryski w 10. tomie przewodnika Tatry Wysokie – Zachodni Szczyt Żelaznych Wrót, w 1973 r. W.H. Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej – Zachodni Szczyt Żelaznych Wrót, w 1995 r. W.H. Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej – Zachodni Żelazny Szczyt. Pierwotnie nazwą „Żelazne” określano tylko przełęcz Wschodnie Żelazne Wrota, później „Żelaznymi” nazwano także przełęcz zachodnią i otaczające je skały. Nazwy te pochodzą od tego, że owe przełęcze wyglądają jak specjalnie wykonane otwory, jak gdyby wrota czy bramy, a otaczające je ciemne skały przypominają żelazo. Takie „żelazne” nazwy występują nie tylko w Tatrach, ale także poza nimi w różnych krajach. Powstały niezależnie od siebie i oznaczają otoczone skałami górskie przełęcze lub przełomy rzek.