Madonna di Loreto (Madonna Loretańska, Matka Boska Loretańska, Madonna pielgrzymów) – obraz włoskiego malarza barokowego Caravaggia. Dzieło nowatorskie pod względem ikonograficznym i jeden z najbardziej znanych obrazów autora, które powstały w tzw. okresie rzymskim. Odznacza się harmonią, którą podkreśla i uwydatnia perfekcyjne użycie światłocienia.

Opis obrazu Obraz powstał w latach 1604–1605 dla kaplicy Cavalletti w kościele w Sant’Agostino położonym obok Placu Navona w Rzymie, został ufundowany przez jednego ze spadkobierców zmarłego w 1603 Ermete Cavalletti, rzymskiego notariusza i pracownika Kamery Apostolskiej.

Dzieło przedstawia parę pielgrzymów składających hołd Madonnie z Dzieciątkiem. Postać Madonny jest wyidealizowana i przypomina klasyczną rzeźbę, jej twarz jest delikatna i idealnie szlachetna. Maria odziana w powłóczystą szatę, z troską i miłością pochyla się w stronę pątników. Trzymane w ramionach dziecko jest już duże i świadomie patrzy w stronę gości, na jego twarzy maluje się zaciekawienie połączone z obawą.

Madonna z Dzieciątkiem przedstawiona jest realistyczne i zmysłowo, odkryta szyja Marii i nagie, delikatne ciało jej dziecka podkreślają cielesną witalność postaci.