262 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki, gdzie została rozbita.
Sformowana została w Wiedniu na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 4. fali mobilizacyjnej w XVII Okręgu Wojskowym. W czasie agresji niemieckiej na Polskę stacjonowała w Saarze. We wrześniu 1940 została przerzucona na terytorium okupowanej Polski. Od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki w składzie IV Korpusu Armijnego, biorąc udział w walkach przeciw Armii Czerwonej. Ciężkie straty poniosła w trakcie bitwy pod Kurskiem. W czasie toczonych walk odwrotowy poniosła kolejne straty, w związku z czym została zredukowana do 262 grupy dywizyjnej. We wrześniu 1944 jej niedobitki włączono do 56 Dywizji Piechoty.
Służący w 262 DP ppor. Michael Kitzelmann, za wypowiedzi antywojenne i krytykę okrucieństwa panującego na terytorium niemieckiej okupacji, został skazany na śmierć.
Dowódcy dywizji gen. por. Edgar Theißen (od 26.08.1939) gen. por. Friedrich Karst (od 15.09.1942) gen.