Oceanotechnika (ocean + technika, gr. okeanós – grecki mityczny bóg wód oraz technikós – wykonany zgodnie ze sztuką) – interdyscyplinarna dziedzina techniki i nauk ścisłych zajmująca się badaniem i opracowywaniem metod eksploatacji i eksploracji mórz i oceanów. Nauka ta obejmuje wiedzę o środkach technicznych, ich budowie i eksploatacji oraz umiejętności i środki techniczne służące do wykorzystania morza i jego zasobów

Obejmować może takie obszary działalności jak: techniczne zagadnienia eksploatacji zasobów mineralnych zalegających na dnie lub pod dnem morza – wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego, konkrecji polimetalicznych i innych złóż projektowanie i budowę morskich jednostek pływających i ich systemów; w tym statków transportowych, oceanograficznych, wojennych, platform wiertniczych i wydobywczych, ale także rekreacyjnych, jachtów itp. energetykę morską – budowę i eksploatację morskich elektrowni wiatrowych lub wykorzystujących energię pływów i falowania batytechnikę – pojazdy podwodne, habitaty, głębokowodne urządzenia wydobywczo-transportowe osadnictwo i budownictwo mieszkaniowe na morzu (nadwodne i podwodne) ochronę środowiska morskiego przed skutkami działalności człowieka działalność związana z eksploatacją żywych zasobów oceanu – techniki hodowli morskich organizmów żywych i rybołówstwo techniczne