Kompozycja Kompozycja jest dwustrefowa, obserwujemy wszystko z wysokiego punktu (typowe w XIV i XV w., jest to więc przejaw tradycjonalizmu). W strefie dolnej widoczny jest zróżnicowany tłum postaci. Strefa górna przedstawia Chrystusa i dwóch łotrów na tle nocnego nieba ze słońcem o twarzy młodzieńca za chmurami, i wyłaniającym się zza nich półksiężycem. Ciało Chrystusa, w przeciwieństwie do pozostałych postaci, ukazane zostało statycznie. Krzyże łotrów stoją niżej, ukazane są w perspektywicznym skrócie. U stóp krzyża, po lewej widoczne są trzy niewiasty, dwóch mężczyzn i dziecko. Skoncentrowani są na sobie, lub na omdlewającej Marii. Po prawej stoi św. Jan Ewangelista. Ujęta z profilu, obejmując belkę, klęczy Maria Magdalena. Za Marią, Janem i innymi widać grupę wokół jeźdźca na białym koniu.
Światło pada z lewej strony, z góry. Wenecki koloryt zbudowano poprzez zestawienie zieleni i czerwieni, jasnego błękitu i różu, ciemnego błękitu i pomarańczu. Jasna karnacja zarezerwowana jest dla młodzieńców i kobiet, zażółcona dla Jezusa a ciemna dla dorosłych mężczyzn.