30 czerwca 1939 roku został mianowany dowódcą Poznańskiej Brygady Obrony Narodowej.
10 marca 1935 został wybrany prezesem zarządu klubu sportowego WCTS Resovia. Został wiceprezesem rzeszowskiego oddziału Ligi Morskiej i Kolonialnej (prezesem był emerytowany ppłk i prezydent Rzeszowa Jan Niemierski).
Podczas kampanii wrześniowej dowodzona przez niego brygada osłaniała działania Armii „Poznań” w rejonie Krośniewice – Kutno i Ślesin – Koło – Dąbie. 11 września organizował obronę północnego skrzydła armii. Po kapitulacji przebywał w Oflagu VII A Murnau. Zmarł na niewydolność nerek 25 lutego 1945 r. w lazarecie we Freising, gdzie został pochowany na przyszpitalnym cmentarzu. Po likwidacji cmentarza w 1985 r. szczątki płk. S. Siudy zostały przeniesione na cmentarz wojenny w Neumarkt in der Oberpfalz.
Życie prywatne Żonaty od 1919 z Ludwiką Forecką, z którą miał troje dzieci: Jerzego Przemysława (ur. 14 listopada 1922), Barbarę Elżbietę (ur. 29 lutego 1924) i Ludomirę Marię (ur. 7 września 1927).
Awanse podporucznik – 14 maja 1914 kapitan - 6 marca 1919 ze starszeństwem z dniem 1 października 1918 major – 3 maja 1922 podpułkownik – 1 stycznia 1928 pułkownik – 19 marca 1938 i 3.