Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza – zawody lotnicze balonów wolnych, organizowane w Polsce w latach 1925–1939.
Do 1925 loty balonów wolnych w Polsce w celach sportowych miały miejsce sporadycznie, przede wszystkim z powodu trudności finansowych. Były prowadzone tylko przez załogi wojskowe. W miarę zwiększenia się kadry pilotów balonowych zaistniała możliwość zorganizowania zawodów sportowych. Rok 1925 był rokiem przełomowym. Z inicjatywy płk. pil. ster. Feliksa Bołsunowskiego, ówczesnego szefa Referatu Balonowego w Departamencie Aeronautyki MSWojsk oraz przy poparciu Okręgu Stołecznego LOPP zostały zorganizowane I Krajowe Zawody Balonów Wolnych o Puchar im. płk. Aleksandra Wańkowicza.
Zawody te były główną imprezą krajową, która odbywała się zazwyczaj co roku. Oprócz wojskowych pilotów i obserwatorów balonowych, których wybierano na podstawie losowania, udział w zawodach brali również piloci cywilni. Zawody, w zależności od uchwały komisji, były rozgrywane w następujących konkurencjach: lot na odległość, czas trwania lotu i lotu do celu. Dodatkowym utrudnieniem zawodów było wykonywanie lotów wyłącznie nad terytorium kraju. Piloci, którzy przekroczyli granicę państwową, nie byli klasyfikowani.