W 1984 został profesorem w Centre national de la recherche scientifique (CNRS). W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. W 1999 objął stanowisko profesora na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2001 został dyrektorem tworzonego w Brukseli Muzeum Europy. W 2010 wszedł w skład Komitetu Doradczego Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność.
Jest autorem prac o filozofii współczesnej oraz związkach filozofii z polityką, m.in. zbioru esejów Filozofowie w kręgu polityki. W latach 2020–2022 we Francji wydano jego trzytomową publikację pt. Le Musée, une histoire mondiale, poświęconą historii i kształtowaniu się instytucji muzeum.
Jego żoną była Grażyna Pomian.
Publikacje Filozofia i socjologia XX wieku (współautor), Wiedza Powszechna, Warszawa 1962. Przeszłość jako przedmiot wiary: historia i filozofia w myśli średniowiecza, PWN, Warszawa 1968. Człowiek pośród rzeczy: szkice historycznofilozoficzne, Czytelnik, Warszawa 1973. Les archives: du Trésor des chartes au caran, Gallimard , Paryż 1980. L'orde du temps, Gallimard , Paryż 1984. Europa i jej narody (współautor), PIW, Warszawa 1992. Przeszłość jako przedmiot wiedzy, Fundacja „Aletheia”, Warszawa 1992. Zbieracze i osobliwości: Paryż – Wenecja XVI–XVIII wiek, PIW, Warszawa 1996. Drogi kultury europejskiej: trzy studia, Wyd.