Wiesław Jan Fijałkowski (ur. 16 maja 1907 w Warszawie, zm. 12 lipca 2000 tamże) – polski inżynier, wykładowca i urzędnik państwowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1945–1952), profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Po ukończeniu Gimnazjum Humanistycznego w Chełmie podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej (stopień inżyniera uzyskał w 1933). Jeszcze w czasie trwania nauki pracował jako kontroler w fabryce aparatów precyzyjnych, a po ukończeniu studiów do 1939 w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym. W 1945 objął obowiązki dyrektora Instytutu. W tym samym roku został posłem do Krajowej Rady Narodowej oraz wiceprezydentem Warszawy. W 1944 organizował stołeczne Stronnictwo Demokratyczne, będąc w latach 1944–1945 przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu. Zasiadał w najwyższych władzach krajowych SD (Zarządzie Głównym, Centralnym Komitecie i Radzie Naczelnej). Od 1945 do 1947 był posłem do Krajowej Rady Narodowej, a w latach 1947–1952 pełnił mandat posła do Sejmu Ustawodawczego z okręgu Szczecinek. Zasiadał w Komisjach: Komunikacyjnej, Organizacyjno-Samorządowej, Planu Gospodarczego oraz Skarbowo-Budżetowej.