Na początku 1999 roku wszystkie specyfikacje związane z interfejsem radiowym wykorzystywanym w UMTS zostały przekazane do konsorcjum standaryzacyjnego 3GPP, które zostało utworzone w celu skoordynowania prac nad rozwojem systemów 3 generacji prowadzonych przez instytuty standaryzacyjne i dostawców sprzętu na całym świecie. Japonia Japoński operator NTT DoCoMo w roku 1992 rozpoczął prace nad technologią wykorzystującą CDMA jako metodę dostępu do sieci radiowej. W 1994 roku zaproponował japońskiemu instytutowi standaryzacyjnemu ARIB szerokopasmową (ang. wideband) wersję CDMA (WCDMA) jako propozycję standardu, który powinien obowiązywać na terenie całego kraju. Rozpoczął też batalię o uznanie przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) tego rozwiązania jako globalny standard dostępu do sieci radiowej. Przeprowadził wiele udanych eksperymentów, które promowały tę technologię, zaprosił do współpracy największych dostawców infrastruktury telekomunikacyjnej oraz operatorów z Azji i Europy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia powstania standardu WCDMA · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.