Jedna z nich zakładała wykorzystanie technologii WCDMA podobnej do tej nad którymi pracowały instytuty ETSI i ARIB, druga była związana z technologią, która miała być wykorzystywana w systemach CDMA2000, rozwiązaniu konkurencyjnym do UMTS. TTA wniósł wkład w ujednolicanie wersji technologii WCDMA rozwijanych przez instytuty z Europy i Japonii. Został też członkiem 3GPP, które obecnie rozwija specyfikacje systemów UMTS. USA W Stanach Zjednoczonych instytut standaryzacyjny T1P1 miał już doświadczenie we współpracy ze swoim europejskim odpowiednikiem podczas prac nad specyfikacjami GSM, które miały być wykorzystane na amerykańskim rynku (GSM 1900). T1P1 prowadził prace badawcze nad kilkoma technologiami, które mogły być wykorzystane w systemach 3G. Jednym z nich był tzw. WCDMA N/A (gdzie N/A oznaczało North America). Firmy i instytucje rozwijające ten standard pod kontrolą T1P1 były zaangażowane także w prace prowadzone przez ETSI i ARIB, więc amerykański standard był podobny do jego europejskiego i japońskiego odpowiednika.