Sengzhao (僧肇; ur. 374, zm. 414; kor. Sŭngjo; jap. Sōjō; wiet. Tăng Triệu) – wczesny chiński buddysta, propagator madhjamiki, uczeń Kumaradżiwy.

Życiorys Sengzhao urodził się w okolicy Chang’anu. Pochodził z bardzo biednej rodziny nazwiskiem Zhang (张). Pracował jako kopista, co pozwalało mu na czytanie świeckiej literatury.

Początkowo był bardzo zainteresowany neotaoizmem, jednak nie zadowalał go on całkowicie. Po przeczytaniu Sutry Wimalakirtiego został buddystą. Wkrótce został także mnichem.

Jeszcze zanim stał się dojrzałym mężczyzną osiągnął sławę w Chang’anie, ale równocześnie natrafił na zawiść, gdyż okazał się niezwykle rozlegle wykształconym człowiekiem i mistrzem w dyskusjachRichard H. Robinson. Early Madhyamika in India and China. Str. 123.

Został uczniem Kumaradżiwy, gdy ten przebywał jeszcze w Guzangu (dzis. Wuwei). Gdy w 401 r. Kumaradżiwa udał się do Chang’anu, Sengzhao towarzyszył mu.

Został wyznaczony przez na asystenta Kumaradżiwy w jego tłumaczeniach. Dało mu to okazję do nauczenia się interpretacji nauk madhjamiki przez Kumaradżiwę.