Pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność polityczną. W 1990 roku został przewodniczącym Zjednoczonego Centrum Demokratycznego, które niedługo potem weszło w skład Związku Sił Demokratycznych, największej w kraju organizacji opozycyjnej. Kiedy w listopadzie 1991 roku ZSD odsunął od władzy rządzących przez cały okres powojenny komunistów, Ganew wszedł do gabinetu kierowanego przez Filipa Dimitrowa na stanowiska wicepremiera i ministra spraw zagranicznych.

Pod koniec istnienia rządu został także Przewodniczącym 47. Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Następnie wycofał się z życia publicznego. W latach 1996–2001 był profesorem Uniwersytetu w Bridgeport w Stanach Zjednoczonych.

Do polityki powrócił po wyborach parlamentarnych w 2001 roku, kiedy do władzy doszedł liberalny Narodowy Ruch Symeon Drugi. Ganew został Szefem Kancelarii Premiera Symeona Sakskoburggotskiego, ale już w lutym 2002 roku złożył dymisję z tego stanowiska. Stwierdził, że jej przyczyną były zmiany organizacyjne w Kancelarii.

Od tej pory pracował na Uniwersytecie Nowojorskim.

Zmarł w szpitalu na chorobę nowotworową.

Przypisy

Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Bułgarscy politycy Kategoria:Bułgarscy dyplomaci Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pazardżiku