Stopniowo, gdy gospodarka japońska zaczęła wychodzić z kryzysu, w dużych miastach pojawiły się napoje powstałe ze zmieszania whisky z wodą sodową, zwane . Zyskały one sporą popularność wśród pracowników biurowych. Napoje te okazały się zbyt drogie, aby mogły być dostępne dla ogółu społeczeństwa. W okresie popularności highball na przedmieściach Tokio w sklepach wzdłuż linii kolejowych obsługiwanych przez firmę Keisei Electric Railway do sprzedaży trafiły shōchū highball, powstałe przez połączenie shōchū z wodą sodową. Dzięki niskiej cenie produkt odniósł sukces na rynku i jego sprzedaż rozprzestrzeniła się na obszar całego kraju. Wkrótce do napoju zaczęto dodawać syropy smakowe i pojawiła się potoczna nazwa produktu – chūhai. Następnie pojawiły się kolejne nazwy napoju – na wschodzie Tokio funkcjonowała nazwa , podczas gdy na zachodzie prefektury . Nazwa sour najpierw opanowała sieci barów i pubów w całym kraju, a następnie zdobyła sobie uznanie w pozostałych dzielnicach Tokio. Powstały w 1973 roku, w dzielnicy Tokio Setagaya lokal o nazwie jako pierwszy rozpoczął mieszanie chūhai z syropami smakowymi.