W tym samym roku przystąpiono do budowy drugiego prototypu oznaczonego jako PZL-126P Mrówka 2001 (P jak "poprawiony"), w którym zastosowano mocniejszy silnik Continental O-200A. Początek lat 90. w Polsce był czasem kryzysu gospodarczego, który odbił się również na postępie prac związanych z budową drugiego prototypu. W celu zdobycia środków finansowych, dzięki którym można by dalej finansować pracę powołano Fundację Agrolot. Drugi prototyp, oznaczony znakami SP-PMB, wzbił się po raz pierwszy w powietrze 20 października 2000 rokuJan Stefaniuk, SP wchodzi w XXI wiek, „Skrzydlata Polska”, nr 8 (2020), s. 22, . Za sterami siedział podobnie jak wcześniej Maciej Aksler. Wstępne zainteresowanie samolotem wyraził klient z Tajlandii. Konstrukcja nie była dalej rozwijana.
Konstrukcja Mrówka jest jednomiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem o konstrukcji metalowej z elementami z laminatu szklano-epoksydowego. Jednodźwigarowe skrzydło o obrysie prostokątnym i niewielkim wzniosie dodatnim wynoszącym 3°. W skrzydle zamontowano cztery integralne zbiorniki paliwa o pojemności 180 litrów razem. Płaty wyposażone są w hamulce aerodynamiczne, na krawędzi spływu zamontowano klapy szczelinowe i jedną szczelinową klapolotkę. Kadłub o konstrukcji półskorupowej zbudowany z dwóch, szybko demontowanych części.