Franciszek Apryas (ur. 25 października 1909 w Przywozie na Morawach, zm. 26 sierpnia 1994) – polski górnik, przodownik pracy, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956). Budowniczy Polski Ludowej.

Życiorys Urodził się w wielodzietnej rodzinie bezrolnych chłopów z Galicji. Pracujący wcześniej we dworze ojciec przeniósł się z rodziną na Morawy, podejmując pracę w kopalni „Franciszek” w Ostrawie. W latach 1916–1918 Apryas uczęszczał do polskiej szkoły, po czym rodzina wróciła do kraju, osiedlając się w Brzeszczach. Po dwóch latach nauki Apryas podjął pracę fizyczną, a od 1928 pracował w kopalni węgla kamiennego „Brzeszcze”.

We wrześniu 1939 na krótko znalazł się na Kresach Wschodnich, po czym ponownie podjął pracę w kopalni na Śląsku. Po 1945 zatrudniony w jaszowickiej kopalni, należał do PPS, był delegatem na Zjazd Zjednoczeniowy z PPR w grudniu 1948. W tym samym roku za swą pracę został nagrodzony przez Główny Komitet Współzawodnictwa Pracy przy ZZG ufundowaniem wczasów do Czechosłowacji. W październiku wykonał 362% normy, a w kolejnych dwóch miesiącach odpowiednio: 462% i 644%. W 1949 był delegatem na Zjazd Światowej Federacji Związków Zawodowych we Florencji.