Podejście do tematyki seksu i religii reprezentowane przez Allena było przedmiotem częstych kontrowersji. Częstymi celami byli księża i konfesjonał. W 1975 r. wywołał powszechne protesty katolików w związku ze skeczem, w którym papież (w tej roli sam Allen) i jego kardynałowie wykonują striptiz na schodach bazyliki św. Piotra. W 1977 roku występy Allena zostały zakazane w RTÉ (choć podczas tournee po Irlandii w październiku 1979 roku pojawił się w programie Late late show, zaraz po wizycie papieża Jana Pawła II w Irlandii). W 1984 r. brytyjska działaczka Mary Whitehouse formalnie poskarżyła się na jego występ w telewizji, ze szczególnym odniesieniem do humorystycznej relacji z rozmowy po stosunku, określając Dave’a jako "obraźliwego, nieprzyzwoitego i zawstydzającego".

Allen występował także na scenie teatralnej, m.in. w sztukach Edny O’Brien A pagan place (1972) i Flesh and blood (1985), w podwójnej roli Kapitana Haka i pana Darlinga w przedstawieniu Piotruś Pan (1973), oraz w sztuce telewizyjnej Alana Bennetta One fine day (1979). Zagrał drugoplanową rolę w australijskiej komedii Squeeze a flower (1970). Zrealizował także kilka filmów dokumentalnych, m.in.