Skarbek korzystając z tego, że miał formalne stanowisko kierownika spraw wojskowych w Komisji Likwidacyjnej – na własną rękę wydawał do Komend Powiatowych telegraficzne rozkazy przysyłania wszystkich zbywających sił do Przemyśla. Rezultatem tej jego akcji było sformowanie pierwszej grupy odsieczy, która do Lwowa dotarła 20 listopada. Odsiecz ta, wraz z którą przybył przedstawiciel galicyjskiej Komisji Likwidacyjnej, dr. Skarbek, składała się z pociągu pancernego, 140 oficerów, 1228 żołnierzy, 8 armat, 79 wozów, 507 koni. W skład jej wchodzili w znacznej części ochotnicy, a zwłaszcza uczniowie ze szkół od Przemyśla aż po Żywiec i b. wojskowi austriaccy, jak Legia oficerska z Krakowa. Jednak mimo odpychania od militarnych działań, hr. Skarbek, odegrał naczelną rolę polityczną we Lwowie. Został członkiem powołanego 23 listopada 1918 Tymczasowego Komitetu Rządzącego we Lwowie.

W czasie wojny polsko-bolszewickiej został powołany do Rada Obrony Państwa jako przedstawiciel Związku Ludowo-Narodowego, po Romanie Dmowskim (działającym od 1 do 19 lipca 1920), w dniach od 20 lipca do 1 października 1920.

W latach 1919–1921;