Nie powstają sporydia, natomiast łączą się z sobą fizjologicznie zróżnicowane (+) i (-) komórki tej samej strzępki, lub komórki przedgrzybni wyrosłe z sąsiadujących z sobą ustiloospor. W wyniku tego powstaje dikariotyczna grzybnia.
57% gatunków pasożytuje na przedstawicielach rodziny wiechlinowatych (Poaceae), 12% na ciborowatych (Cyperaceae). Wywołują u nich grzybowe choroby roślin zwane głowniami i śnieciami. Mogą infekować tylko młode tkanki roślin. Ustilospory mogą zainfekować kiełki nasion tylko wtedy, gdy znajdą się na powierzchni nasion i kiełkują równocześnie z nimi. Niektóre gatunki mogą infekować młode, boczne pędy traw, inne wnikają do żywiciela przez znamię słupka (np. Ustilago tritici).
Systematyka W klasyfikacji według Index Fungorum do podtypu Ustilaginomycotina należą 3 klasy: Ustilaginomycetes R. Bauer, Oberw. & Vánky 1997 – głowniaki Exobasidiomycetes Begerow, Stoll & R. Bauer 2007 – płaskosze Malasseziomycetes Denchev & T. Denchev 2014
Przypisy
Kategoria:Podstawczaki