W 1925 został redaktorem „Przeglądu Prawa Handlowego” (publikując tam szereg własnych analiz prawniczych), wydawanego do 1939. Był redaktorem i współredaktorem komentarza Prawo o spółkach akcyjnych (Wydawnictwa Prawnicze, Warszawa 1933). Prowadził też, zlecone przez Radę Adwokacką wykłady prawa akcyjnego i upadłościowego dla aplikantów adwokackich. Za pracę naukową został odznaczony w 1929 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski27 listopada 1929 „za zasługi na polu szerzenia wiedzy prawa handlowego, a w szczególności za ofiarną i pożyteczną pracę przy wydawaniu «Przeglądu Prawa Handlowego»” .

Po wybuchu II wojny światowej z powodu żydowskiego pochodzenia, skreślony przez hitlerowców z listy adwokackiej. Od listopada 1940 do stycznia 1945 razem z młodszą córką i synem ukrywał się przed prześladowaniami na „aryjskich papierach” w Warszawie, Sochaczewie i Podkowie Leśnej, pod przybranym nazwiskiem Henryk Sawicki, którego używał, już oficjalnie, również po zakończeniu wojny. Po 1945 nie podjął praktyki adwokackiej, pracował jako radca prawny w Ministerstwie Żeglugi, a następnie w Ministerstwie Handlu Zagranicznego.