Achuar dawniej byli łowcami głów, przez co wzbudzali niechęć sąsiednich grup i w razie napaści kilka rodzin mogło się schronić w jednym domostwie, bronionym przez wojowników.

Małżeństwa są najczęściej poligamiczne, zawierane nieraz przez krewnych lub z uprowadzonymi podczas napaści kobietami z sąsiednich plemion.

Kobiety zajmują się głównie domostwem, opieką nad dziećmi, przygotowywaniem posiłków, doglądaniem ogródków lub ewentualnie połowem ryb; mężczyźni z kolei są odpowiedzialni za polowanie, pracę w lesie, wytwarzanie narzędzi i broni oraz oczyszczanie terenu, aby powiększyć przydomowe ogródki (w sumie poświęcają na to ok. 1/3 dnia, a przez resztę prowadzą ożywione dyskusje).

Ważną rolę wśród Achuarów pełnią ogródki, gdyż stanowią nie tylko źródło pożywienia dla rodziny, ale także miejscem gdzie kobieta tworzy więź z Nunkui – duchem opiekuńczym roślin uprawnych. Również w ogrodach kobiety rodzą swoje dzieci.

Język i wierzenia Indianie Achuar używają własnego języka z grupy jibaro (istnieją jeszcze trzy języki używane przez sąsiednie plemiona: Shuar, Awajun i Huambisa), rozpowszechnionego na pograniczu peruwiańsko-ekwadorskim (zob. język achuale).