Zewnętrzna jego średnica wynosi 4,95 m, a wysokość 3,66 m (łącznie z zawieszeniem – 6,3 m). Grubość płaszcza wynosi od 15 do 30 cm. Podobnie jak inne dzwony umieszczane przy pagodach, nie posiada on serca – dźwięk z dzwonu wydobywany jest poprzez uderzanie weń drewnianą belką.
Na płaszczu dzwonu wymalowano biały napis:
Jest to popularny w Birmie wierszyk ułatwiający zapamiętanie ciężaru dzwonu (Min Phyu Hman Hman Pyaw //, Min Phyu oznacza dosłownie Białego Króla, jednak w tym przypadku jest to po prostu imię. – spółgłoski poszczególnych słów są w birmańskiej astrologii przypisane do czwartku, którego liczbą jest z kolei 5), a ၅၅၅၅၅ to zapisana birmańskimi znakami liczba 55555. Pierwotnie na płaszczu dzwonu miała być wyryta inskrypcja z opisem historii jego powstania, jednak z nieznanych powodów ostatecznie jej nie wykonano. Jej tekst, sporządzony przez królewskiego ministra U Tun Nyo, zachował się w formie manuskryptu na liściach palmowych.
Na hełmie dzwonu znalazły się dwa strzegące go fantastyczne lwy (chinthe). Umieszczona przy nim kamienna tablica informuje w skrócie o historii dzwonu i jego rozmiarach.