Jacobson wtedy ostrzelał z bazooki bunkier, niszcząc dwa gniazda karabinu maszynowego, następnie ostrzelał większy bunkier, niszcząc go doszczętnie i zabijając całą jego 5-osobową załogę. Stopniowo, przemieszczając się z oddziałem, zniszczył siedem ziemnych stanowisk strzeleckich, zabijając dziesięciu japońskich żołnierzy. Chcąc poszerzyć wyłom, zgłosił się na ochotnika do kompanii szturmowej i zniszczył bunkier, blokujący drogę. Kolejnym atakiem ostrzelał czołg, będący stałym punktem oporu, niszcząc jego wieżę, a następnie, wręcz brawurowo, samotnie zaatakował jeden bunkier i zlikwidował jego obsługę. Bilans jego walki przedstawiał się następująco: zniszczył łącznie 16 stanowisk oporu, w tym jeden czołg oraz zabił około 75 japońskich żołnierzy. Za tę akcję odznaczono go Medalem Honoru.
W kwietniu 1945 awansowano go do stopnia kaprala, w październiku powrócił do Stanów. Zdemobilizowany w grudniu 1945.
Do służby powrócił 22 czerwca 1946 roku w stopniu sierżanta. Przydzielono go do 1. Dywizji Marines, z którą, w składzie 1. Batalionu Saperskiego, wyruszył do Chin. Stopniowo awansował, jednak nigdy nie opuścił na zawsze Korpusu Piechoty Morskiej. 1 lipca 1964 roku awansował na majora.