Pijawnik, stróż krokodyli, żwirowiec nilowy (Pluvianus aegyptius) – gatunek ptaka będącego jedynym przedstawicielem rodziny pijawników (Pluvianidae) z rzędu siewkowych (Charadriiformes). Występuje w Afryce Subsaharyjskiej, aż po centralną część kontynentu. Nie jest zagrożony.

Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Karol Linneusz w 1758 w 10. edycji Systema Naturae pod nazwą Charadrius ægyptius; jako miejsce typowe wskazał Egipt. Linneusz opierał się na badaniach swego współpracownika Fredrika Hasselqvista (1722–1752), którego notatki z wyprawy na Bliski Wschód opublikował w 1757. Obecnie (2022) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza pijawnika w monotypowym rodzaju Pluvianus jako P. aegyptius; nie wyróżnia podgatunków. W 2007 pijawnik został wydzielony ze żwirowcowatych do osobnej rodziny pijawników (Pluvianidae); ma ona osobną linię rozwojową, stanowi grupę zewnętrzną wobec siewkowatych i spokrewnionych gatunków.

Etymologia Pluvianus: fr. nazwa „Pluvian du Sénégal” nadana pijawnikowi przez Louisa Daubentona w XVIII wieku, od Pluvier – siewka. aegyptius: – egipski, Egipcjanin, od Aiguptios – Egipcjanin. Ammoptila: gr. αμμος ammos – piasek;