41..” Taniec terapeutyczny może być stosowany jako metoda komplementarna, której celem najczęściej jest poprawa nastroju pacjentów, zwiększenie świadomości ciała, odniesienie korzyści społecznych. Od instruktora tańca terapeutycznego nie oczekuje się wyleczenia pacjenta z nerwicy (nerwica) czy depresji (depresja). Za główny czynnik leczący w tej formie choreoterapii uważany jest taniec, w terapii tańcem i psychoterapii tańcem jest nim relacja terapeutyczna. Metody te różnią się znacznie długością i zakresem szkolenia terapeutów. Od psychoterapeuty tańcem wymaga się ukończenia kompleksowego 4-letniego podyplomowego szkolenia obejmującego terapię własną, staż, praktykę kliniczną i superwizję. Podobnie od terapeuty tańcem, od którego poza 3-letnim szkoleniem, wymagana jest terapia własna (w tym trening interpersonalny, psychoterapia oraz własna terapia tańcem), staż asystencki u certyfikowanego terapeuty tańcem/psychoterapeuty tańcem, praktyka zawodowa i superwizje. Psychoterapia tańcem i terapia tańcem bazują na improwizacji ruchowej i procesie grupowym, w tańcu o charakterze terapeutycznym częściej jest spotykana nauka tańca, a instruktor modeluje prawidłowy sposób wykonania kroków i ćwiczeńMeekums B. (2002). Dance Movement Therapy.