Zlikwidowano pamiętające czasy średniowiecza, biegnące środkiem ulic (np. Długich Ogrodów, czy Łąkowej) otwarte rynsztoki, które mimo prowizorycznych prób przykrycia deskami rozsiewały fetor i zarazki. Wkrótce uzyskano znaczącą poprawę zdrowotności gdańszczan: wskaźnik śmiertelności spadł o połowę, a liczba zgonów spowodowanych chorobami mającymi swoje źródła w brudzie, takimi jak tyfus spadł poniżej jednego przypadku na tysiąc w porównaniu do dwunastu zgonów na tysiąc sprzed modernizacji.
Sukces systemu gdańskiego spowodował, że Wiebe stał się znanym w skali Europy ekspertem w tej dziedzinie, a wiele miast zamówiło u architekta projekty sieci kanalizacyjnych wzorowanych na gdańskiej (m.in. Wrocław, Królewiec, Frankfurt nad Menem, Wiedeń, Bazylea oraz Triest).
Niektóre z urządzeń zaprojektowanych przez Wiebego dla Gdańska istnieją i działają do dziś, np. przepompownia ścieków na Ołowiance.
W 1875 przeszedł na emeryturę, spoczywa na Starym Cmentarzu Dwunastu Apostołów w przy Kolonnenstraße w berlińskiej dzielnicy Schöneberg.