Zadebiutował w Salonie paryskim dwoma obrazami: Studium z Eure oraz Ogród na Montmartre.
Wiosną tego samego roku Karl Nordström wybrał się do Grez-sur-Loing, niewielkiego, letniskowego miasteczka ze średniowiecznym kościołem i kamiennymi domami, zachowanego w niezmienionej formie od średniowiecza, sprawiającego wrażenie, jakby czas zatrzymał się w miejscu. Poczuł wówczas, że budzi się w nim chęć malowania. Był ciągle pod wrażeniem barwy i gry świateł w obrazach Maneta, Pissarro czy Sisleya. Pod ich wpływem zaczął malować jasne, nastrojowe obrazy, odznaczające się finezyjnym wykonawstwem. Latem powrócił do Szwecji. Na jesieni wziął udział w wystawie w Göteborgu.
W 1883 Karl Nordström przebywał na rodzinnej wyspie, a wiosną wystawiał swoje prace w Konstföreningen, w Göteborgu. thumb|Moja żona (1885, Göteborgs konstmuseum (Tekla Lindeström, żona Karla Nordströma) W marcu 1884 powrócił do Francji i zatrzymał się na dłużej w Grez-sur-Loing, gdzie mieszkał do lata 1886. W Paryżu pod przewodnictwem Ernsta Josephsona zawiązał się ruch Opozycjonistów (Opponenterna), który podjął decyzję o zorganizowaniu w 1885 roku w Sztokholmie wystawy „Från Seinens strand” („Znad brzegów Sekwany”).